مرور منتقدانه ای بر آزمون نوشتاری آیلتس

از آنجائی که آزمونهائی نظیر تافل و آیلتس، آزمونهای بین المللی هستند که نقش تعیین گننده و سرنوشت سازی در زندگی انسانها دارند، باید دید این آزمونها، استانداردهای لازم را در ایجاد، برگزاری، و تفسیر دارند یا خیر و هریک از بخشهای آزمون را که به ارزیابی یکی از مهارتها می پردازد، مورد بررسی قرار داد. در مورد مهارتهای خواندن، شنیدن، و گفتار، تحقیقات زیادی انجام گرفته ولی از آنجا که نوشتار، نقش حیاتی در آموزش آکادمیک دارد و مهارت پیچیده ای است که این پیچیدگی، هم در آموزش و هم در ارزیابی، متبلور می شود و چون تحقیقات بسیار کمی بر روی این مهارت در حیطه آکادمیک انجام گرفته، تحقیق حاضر، تلاش می نماید تا این مهارت را بصورت اختصاصی، در آزمون آیلتس مورد بررسی قرار دهد. در این مقاله، به بررسی اهداف، محتوا و فرایند ارزیابی آزمون نوشتاری آیلتس خواهیم پرداخت و مسائل مربوط به reliability & validity آزمون نوشتاری آیلتس را بررسی خواهیم نمود.

آزمون نوشتاری آیلتس به دوگونه آکادمیک و جنرال انجام می گیرد که برای مخاطبان خاص با اهداف خاص و ژانرهای مختلف، دارای communicative and contextualized tasks می باشد که طبق جدول زیر، نوع و مشخصات نوشتار در هر یک از دوگونه آکادمیک و جنرال، ارائه می گردد.

No. of word Writing type Task Test type
sixty minutes 150 Report based on diagram/table 1 Academic
sixty minutes 250 Short essay/general report 2 Academic
sixty minutes 150 Letter 1 General
sixty minutes 250 Essay 2 General

آزمون آکادمیک جهت اخذ پذیرش دانشگاه است و آزمون جنرال، برای اهداف دیگری نظیر مهاجرت، کار، کارآموزی، و غیره در کشورهای انگلیسی زبان است. معمولا، task 2 در ارزیابی ها، دارای امتیاز بیشتری می باشد و نوره های هر بخش، یا بصورت کامل است (6, 7, 8, 9) یا بصورت نیم است (5.5, 6.5, 7.5, 8.5). نمره های کامل تمام مهارتها، از زیرمجموعه های خود تشکیل می شود و بعد از جمع کردن امتیاز هر مهارت، یک band score ارائه می گردد و آیلتس جدولی در مورد توانائی داوطلبان هر نمره ارائه می دهد.

آیلتس تلاش می کند از طریق آموزشهای دوسال یکبار، سطح آزمونگران نوشتار خود را در سطح مطلوب نگه دارد و به این ترتیب، reliability آزمون، حفظ گردد. هر آزمون، یکبار توسط ارزیاب تصحیح می شود و هرازچندگاهی، یکی از نوشتارها توسط تیم منتخبی از ارزیابان تصحیح می گردد تا میزان همبستگی ارزیابی، مشخص شود ولی به دلیل اینکه آزمون آیلتس، بسیار حساس است و با وجود همبستگی بالای بین ارزیاب و چند ارزیاب ارشد، بارها این مسئله عنوان شده که استفاده از یک ارزیاب برای آزمون نوشتار کافی نیست و چند ارزیاب باید استفاده شوند. آیلتس همچنین ادعا می کند که از سیستم ارزیابی analytic استفاده می کند ولی تحقیقات نشان داده که ارزیابان آزمون نوشتار آیلتس، بیشتر حالت holistic دارند و به جزئیات توجه زیادی نمی کند. همچنین، در مورد محتوا و سطح دشواری task نوشتار، تحقیقات نشان داده که داوطلبان در مواجهه با task های ساده تر و اطلاعات کمتر، عملکرد بهتری از خود نشان می دادند و سطح زبانی بهتری ارائه می نمودند. علاوه بر آن، نوع ساختاری که در prompts بکار می رفت، بر کیفیت پاسخگوئی داوطلبان تاثیر بسزائی داشت. همچنین، آیلتس ادعا می کند که از ارائه موضوعات و بافت کلامی که ممکن است باعث bias میان داوطلبان گردد، پرهیز می کند در حالیکه تحقیقات بسیاری، این ادعا را رد می کند و می گوید چنین مسئله ای امکانپذیر نیست.

از آنجاکه عوامل زیادی بر روی ثبات نوشتار داوطلبان، تاثیر می گذارد، تحقیقات بیشتری در مورد ارزیابان، نحوه ارزیابی، tasks، رفتار داوطلبان آزمون و نوع موضوعات، باید انجام گیرد. به علاوه، در مورد tasks بکار رفته در آزمونهای آیلتس، تحقیقات نشان داده که tasks 1 نمایانگر کار برد زبان خارجی است که در در زندگی واقعی روزمره استفاده می شود در حالیکه task 2 با هیچیک از فعالیتهای آکادمیک که دانشجویان انجام می دهند، همبستگی ندارد بلکه با کارهای آکادمیک شباهت دارد و بیشتر با آزمونهای مقاله نویسی دانشگاهها شباهت دارد. همچنین، لازم به ذکر است که نوع توانائی داوطلبان آزمون برای انجام هر یک از دو task متفاوت است. داوطلبان برای انجام task یک، باید به مطالبی مانند cohesion، coherence، دانش واژگانی و دستوری تسلط داشته باشند در حالیکه، task دو، نیازمند توانائی بحث و دانش واژگانی و دستوری می باشد.

با اینکه آیلتس ادعا می کند آزمون بین المللی است و از محتوا و مطالب فرهنگی مختلف استفاده می کند و از افراد و گروههائی با ملیت ها و فرانگهای مختلف استفاده می کند و از ارزیابان بومی و غیر بومی انگلیسی بهره می برد ولی به غیر از بهره بردن از نیروهای ارزیاب بومی و غیربومی، نتوانسته به عهد خود در مورد مطالب قبلی، جامه عمل بپوشاند و در حقیقت، نتوانسته از world Englishes استفاده نماید. به علاوه، نتوانسته آنگونه که باید، در متون خود، از ژانرهای مختلفی که مربوط به فرهنگهای مختلف است، استفاده نماید. در واقع، آیلتس باید بتواند در آموزش ارزیابان بخش نوشتار آزمون آیلتس، تفاوتهای فرهنگی را نیز به آنها آموزش دهد چون ارزیابی نوشتار داوطلبانی که دارای پیشینه فرهنگی متفاوتی هستند با استفاده از یک استاندارد واحد، منصفانه نیست.

بطور کلی، اعتقاد بر این است که افراد غیربومی انگلیسی باید تلاش کنند تا نحوه نگارش در بافت کلام انگلیسی را بیاموزند که این امر باعث می شود خلاقیت افراد دارای فرهنگهای مختلف، جای خود را به سبک نوشتاری غربی بدهد و از بین برود. اما اگر آیلتس، خود را آزمون بین المللی تلقی می نماید، باید برای حل این معضل تلاش نماید و چندگانگی ساختاری را برای بخش نوشتار آزمونش در نظر بگیرد و بینش بهتر و عمیق تری نسبت به تفاوتهای فرهنگی داشته باشد.

ترجمه آزاد از

A critical review of the IELTS writing test

Hacer Hande Uysal