بسط موضوع در آزمون اسپیکینگ آیلتس

در این مقاله مبحث بسط موضوع را در آزمون اسپیکینگ آیلتس مورد بررسی قرار می دهیم.برای اینکار یک روش بررسی تحت عنوان تحلیل مکالمه (CA) را مورد استفاده قرار خواهیم داد . همانطور که میدانید در آزمون گفتاری آیلتس شرکت کنندگان در آزمون  گفتاری به مدت یازده الی چهارده دقیقه شرکت می کنند که در آن یک نفر به عنوان آزمون گیرنده و یک نفر به عنوان شرکت کننده حضور دارد. در این آزمون سه قسمت وجود دارد که هر یک از این قسمت ها نوعی از تعامل را بررسی می کند. در قسمت اول شرکت کننده یک سوال کلی را در رابطه با خودش پاسخ می دهد این سوال در مورد محل زندگی، خانواده، شغل، تحصیلات، علائق و دیگر موضوعات مرتبط می باشد. ابتدا آزمون گیرنده خودش را معرفی می کند و سپس هویت شرکت کننده را تایید می نماید. پس از آن شرکت کننده را مصاحبه میکند. قسمت اول چهار الی پنج دقیقه به طول می انجامد. در قسمت دوم شرکت کننده کارتی را دریافت می کند که بر روی آن موضوعی نوشته شده است. شرکت کننده یک دقیقه فرصت دارد تا آماده شود و حدود دو دقیقه بایستی صحبت کند. پس از آن آزمون گیرنده یک یا دو سوال از شرکت کننده می پرسد. در قسمت سوم که در واقع یک بحث دو طرفه است آزمون گیرنده و شرکت کننده به مبحثی که معمولاً بیشتر انتزاعی است مشغول میشوند. این مبحث تاحدودی با کارتی که در بخش دوم داده شده مرتبط است. برای آزمون آیلتس آزمون گیرنده ها به طور دقیق آموزش می بینند تا روایی آزمون و اعتبار آن به حداکثر برسد. مهمترین دستورالعمل هایی که آزمون گیرندگان دریافت می کنند به شرح زیر است: استاندارد سازی آزمون آیلتس مهمترین بخش قسمت گفتاری است وبه آزمون گیرندگان گفته می شود که نقش آزمون گیرنده بسیار مهم است و متنی به آنها داده میشود که بایستی به جملاتی که به آنها داده شده است پایبند باشند و به هیچ عنوان از آن خارج نشوند بایستی دقیقاً آنچه از آنها خواسته میشود  انجام دهند و به هیچ عنوان تفسیر و تعبیر نکنند. هیچ گونه نظری از خود ارائه ندهند چرا که کلماتی که برای روبیکها انتخاب شده اند به دقت انتخاب شده اند. قسمت سوم کمتر کنترل شده است تا آزمون گیرنده بتواند زبان خود را تا حدی متناسب با زبان شرکت کننده تعدیل کند. در بخش گفتاری در آزمون آیلتس فانکشن های زبانی که مورد استفاده قرار میگیرد شامل: ابراز تمایل ، ارائه اطلاعات غیر شخصی ، مقایسه ، بیان کردن نظر، خلاصه کردن ، توضیح دادن ، اصلاح گفتار، پیشنهاد دادن،  تطابق دادن، توجیه کردن، تفسیر کردن و نقل قول کردن، پیش بینی کردن و آنالیز کردن. دیگر فانکشن های زبانی هم ممکن است اتفاق بیفتد. اما آنها توسط آزمون اجبار نمی شود. برای ارزیابی بخش گفتاری توضیحاتی ارائه شده است که گفتار شرکت کننده را از یک تا نه نمره بندی می کند. این نمره بندی بر اساس معیارهای زیر صورت می گیرد:

روانی و انسجام کلام: این بخش مربوط است به توانایی یک شخص برای بیان کردن کردن یک موضوع با انسجام، سرعت و تلاش معمول برای ارتباط ایده ها و گفتار به منظور تولید گفتار و صحبت کردن. مهمترین شاخصهای روانی کلام و گفتار سرعت و استمرار گفتار است. برای انسجام کلام مهم ترین شاخصه ها ترتیب منطقی جملات، مشخص بودن مراحل یک بحث، نقل قول و یا مطلب می باشد. همچنین استفاده از ابزارهای گفتاری که برای انسجام استفاده میشوند مثل ضمایر بسیار مهم هستند.

دومین معیار دایره واژگان است. این موضوع در واقع اشاره میکند به دایره لغات که شرکت کننده می تواند به دقت استفاده کند تا منظور خود را برساند. مهمترین شاخصه هایی که در این قسمت مورد ارزیابی قرار می گیرند تنوع کلمات، کافی بودن کلمات، مناسب بودن آنها و توانایی یک شخص برای بیان منظور خود بدون مکث زیاد و قابل توجه.

سومین معیار دایره گرامری و درستی ساختار کلام شخص است که مربوط به میزان استفاده از ساختارها و درست بودن استفاده از آن توسط شرکت کننده است. مهمترین شاخصه گرامر طول جملات و پیچیدگی آن ها می باشد. همچنین استفاده از عبارتهای درون جمله ای، تنوع جملات و ساختار های آنها و توانایی یک شخص برای تاکید بر روی یک موضوع نیز در این قسمت سنجیده  میشود.

فاکتور بعدی تلفظ است که به توانایی یک شخص برای تولید گفتار قابل فهم اشاره میکند. در آزمون آیلتس مهمترین شاخصه  برای ارزیابی این موضوع تلاشی است که شنونده بایستی به کار برد تا بتواند صحبت های شرکت کننده را متوجه شود.

مبحث بسط و پیشبرد موضوع در آزمون آیلتس در قسمت های مختلف با نمرات مختلف متفاوت  بیان شده است . در بعضی موارد مبحث بسط موضوع در زیرگروه روانی کلام و انسجام قرار می گیرد مثلا برای تمایز نمره ۸ و نه به این صورت است که در نمره ۸ شخص می تواند موضوع را منسجم و مناسب بسط دهد ولی در نمره نه شخص می تواند موضوع را کامل و مناسب بسط دهد.  در نمرات پایین تر این مبحث در زیرگروه دایره واژگان قرار می گیرد و مثلا در نمره ۳ شخص کلمات کافی برای موضوعات کمتر شناخته شده ندارد و در نمره ۴ شخص می تواند در مورد موضوعات شناخته شده صحبت کند. اما در مورد موضوعات ناشناخته تنها می تواند مفاهیم ابتدایی را بیان کند.

در آزمون گفتاری آیلتس برای این که یک شرکت کننده بتواند نمره خوبی کسب کند بایستی موارد زیر را به دقت انجام دهد:

اول اینکه سوال را به درستی متوجه شده و پاسخ دهد.

دوم این که پاسخ سوال را مرتبط ارائه نماید.

سوم اینکه موضوعی که در دل سوال هست به درستی تشخیص دهد.

و چهارم اینکه بتواند موضوع را به خوبی بسط دهد.

در قسمت اول آزمون اسپیکینگ آیلتس که در واقع بخش اداری آزمون هست و دقیقا نوشته شده آزمون گیرنده پس از کسب اطلاعات از شرکت کننده به قسمت اول بخش اول آزمون اسپیکینگ می پردازد. در آزمون اسپیکینگ آیلتس معمولاً شرکت کننده هایی که پاسخ های طولانی تری را در بخش اول و سوم ارائه می نمایند در مقایسه با شرکت کننده هایی که پاسخ های کوتاه تری را ارائه می نماید نمرات بهتری دریافت می کنند. البته این موضوع نیاز به تحقیقات بیشتری دارد تا به صورت صد در صد تایید شود. در مبحث توسعه و بسط تاپیک به طور معمول داوطلبانی که نمره بالاتری دریافت میکنند مشکل کمتری با تحلیل موضوع دارند و کسانی که نمره پایین تری می گیرند سوال را به درستی متوجه نمی شوند و موضوعی که در دل سوال نهفته است را نمی فهمند. بنابر این نمی توانند موضوع مربوط به سئوال را به خوبی توضیح دهند. شرکت کنندگانی که نمره کمتری دریافت میکنند معمولاً میتوانند پاسخهای منسجمی ارائه نمایند و معمولاً در پاسخ های خود مکث های متوالی دارند. بنابراین بهتر است شرکت کننده ها وقتی نمی توانند سوال را پاسخ دهند بگویند که از عهده آن بر نمی آیند و نمیتوانند آن را پاسخ دهند تا آزمون گیرنده سوال دیگری از آنها بپرسد. آن ها میتوانند توانایی زبانی خود را بهتر نشان دهند. مسئله دیگر این است که شرکت کننده هایی که نمره بالاتری دریافت می کنند معمولا از کلماتی که کمتر استفاده می شود استفاده می کنند. معمولاً این کلمات توسط افرادی که سطح تحصیلات بالاتری دارند استفاده می شود. کسانی که نمره بالاتری می گیرند موضوعات را به نحوی توضیح می دهند که از آنها هویتی شخص روشنفکر و موفق به نمایش می گذارد.

آزمون گیرنده معمولاً این موارد را در ارزیابی خود مد نظر قرار می دهد: آیا به سئوال به خوبی پاسخ داده شده است؟

آیا موضوع به شفافیت پاسخ داده شده است؟

آیا از یک موضوع به موضوع دیگر به خوبی پرداخته شده است؟

آیا پرداختن از یک موضوع به موضوع دیگر به آرامی صورت گرفته است؟

آیا موضوع به صورت منسجم توضیح داده شده است؟

چه مقدار زمان برای توضیح موضوع در نظر گرفته شده است؟

برگرفته از مقاله:

Topic Development in the IELTS Speaking

نوشته:

Paul Seedhouse and Andrew Harris Newcastle University, United Kingdom

پال سیدهاوس و اندرو هریس از دانشگاه نیوکاسل